گاهی که از تمام دلهره های زندگی می گریزم

گاهی هایی که از بودنم

خسته می شوم

آنوقت هایی که

گم می شوم در ازدهام تنهایی

فقط دلم تو را می خواهد خدای من

دلم می خواهد بیایی

وتمام تنهایی هایم را پرکنی

حست می کنم

انگار دوباره پیدایت کرده ام

انگار دوباره به قلبم آمده ای

بزرگ شده ام اما هنوز

در فکر حرف پدر ژپتو ام

وقتی به پینوکیو می گفت:

عروسک باش

چوبی بمان

اینجا آدم ها از سنگند

دنیایشان زیبا نیست..........

این روزها آرامم

آنقدر که از پریدن پرنده ای غافل              

                                                   ودرهیچ خیابانی گم نمی شوم

          این روزها آسان تر از یاد می روم                          

   آسان تر فراموشم می کنند

  ... می دانم

                             اما شکایتی ندارم

                                                آرامم...

       گله ای نیست...انتظاری نیست

اشکی نیست...بهانه ای نیست

این روزها تنها آرامم

آنقدر آرام که

می ترسم نکند مرده باشم و خودم هم ندانم...؟

نمیدانم بی وفایی از کیست؟

از دنیا؟

یا از آدمهایش.........

آدمهایی که می آیند وبا تک تک واژه ها شان

تو را غرق احساس می کنند

اما درقلب واژه هایشان چیزی جز خودخواهی نیست

در روزگاری که حتی لغت نامه ها هم دروغ را دروغ معنا میکنند!

دیگر به چه کسی می شود اعتماد کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 گذشت ...

یک سال دیگر هم گذشت

با تمام خنده ها و گریه هایش

با تمام دویدن هایی که قرار بود پایانش رسیدن باشد ... اما نشد

با تمام آرزوهایی که باید به دست می آمد... اما نیامد

با تمام رویاهایی که باید به حقیقت می پیوست ... اما نپیوست

با تمام امید هایی که ...

گذشت... و به زودی سال دیگر هم خواهد گذشت

ومن برای این سال

بازهم پر از رویا و آرزو و امیدم

امید به آن که روزگار بهتر از همیشه بگذرد

سال نو مبارک

میری خودکار بیک میخری ۱۰۰ تومن، ولی‌ لاک غلط گیر ۸۰۰ تومن.

 تو این زندگی‌ حتی رو کاغذ هم اشتباه کنی‌ برات گرون تموم می‌شه !!

دردهای من

تا ز نای جان بر آورم

دردهای من نگفتنی

دردهای من نهفتنی است

درد، حرف نیست

درد، نام دیگر من است

من چگونه خویش را صدا کنم؟ 

قیصر امین پور

خداوندا نمي دانم

نمي دانم

و نتوانم به كس گويم

فقط مي سوزم و مي سازم

و با درد پنهاني

بسي من خون دل دارم.

دلي بي آب و گل دارم.

چرا من غرق در هيچم؟

چرا بيگانه از خويشم؟

خداوندا رهايي ده

كلام آشنايي ده

خداوندا پناهم ده

دل گمگشته ي من را نشانم ده

خسته ام

از تمام دویدن های بی هدف

ونرسیدن های مدام

زمان می گذرد

همیشه می گویند

زمان همه چیز را حل می کند ...نه...

این بار زمان بی رحم تر از همیشه

می گذرد

و تمام امید هایم را با خود می برد

امشب خیلی خسته ام

قلبم آهسته به من می گوید:

            روزگارا

            تو اگر سخت به من می گیری

            با خبر باش که پژمردن من آسان نیست

            گرچه دلگیرتر از دیروزم

            گرچه فردای غم انگیز مرا می خواند

            لیک باور دارم

            دلخوشی ها کم نیست

           زندگی باید کرد..

صبر کن سهراب

گفته بودی قایقی خواهی ساخت...

قایقت جا دارد؟

من هم از همهمه ی اهل زمین دلگیرم.......

اگر با دیدن رنگین کمان می ایستی و به زیبایی 

 آن خیره می شوی

 بدان که هنوز امیدواری

 اگر بارانی که به سقف اتاقت می بارد به تو شهد 

 آرامش می چشاند

 بدان که هنوز امیدواری

 اگر از درد و رنج دیگران ناراحت و پر درد می شوی

 بدان که هنوز امیدواری 

اگر  باسختی ها روبرو می شوی و می جنگی

 بدان که هنوز امیدواری

 اگر لبخند کودکی قلبت را شاد می کند

 بدان که هنوز امیدواری

 و بالاخره اگر امید مفهوم خود را نزد تو از دست نداده و به آن می اندیشی

  بدان هنوز امیدواری وجودت پراز زیباییاست و هرکجا بروی با خودت نورو برکت می بری.

سبز ترین خاطرات ازآن کسانیست که ، در ذهنمان عاشقانه دوستشان داریم

تولدت مبارک